خدمات مرکز ترک اعتياد


مقالات و سوابق بیماران

  • درمان اختلال وسواسی جبری با نوروفیدبک

    آیا شما از اینکه اشیا مرتب نیستند دچار پریشانی می شوید؟ آیا بعد از اینکه هر بار کسی به دستگیره های در اتاقتان دست می زند، آنها را تمیز می کنید؟ آیا برای اینکه پایتان روی خطوط پیاده رو نرود قدم هایتان را کوتاه و بلند می کنید یا اینکه پس از دست دادن یا لمس اجسام باید دست هایتان را چندین بار بشویید؟ احساس اجبار به انجام اینگونه کارها...

    ادامه مطلب...
  • علائم رفتاری و بالینی مصرف مواد محرک

    یک گروه، علائم و نشانه هایی هستند که به دنبال مصرف اخیر مواد محرک پدید می آیند. این گروه علائم را به طور کل علائم مسمومیت می گویند و مرحله ای است که ماده محرک به تازگی مصرف شده و علائم بالینی آن در فرد مصرف کننده بروز کرده است. توجه داشته باشید که در روان پزشکی علائم مسمومیت به حضور فعال مواد مخدر در بدن اطلاق می شود و با معنی بیش...

    ادامه مطلب...
  • درمان اعتیاد

    آیا اعتیاد یک بیماری است؟ نیاز به درمان دارد؟ بله مسلماً، اعتیاد یک نوع بیماری مغز است هر چند علاوه بر عوامل محیطی (مانند دسترسی بیشتر به مواد، مقبولیت اجتماعی و فشار همسالان و...) عوامل ساختاری و عملکردی متفاوت مغز افراد مستعد می تواند منجر به شروع مصرف مواد گردد، مصرف مکرر یک ماده شیمیای اعتیاد آور (ماده ی سمی برای مغز) موجب...

    ادامه مطلب...

مروری بر تاریخچه متادون

مروری بر تاریخچه متادون

متادون یک آگونیست طولانی اثر گیرنده مو می باشد که در جریان جنگ جهانی دوم به وسیله آلمانی ها سنتز شد، اما در دهه شصت میلادی بود که برای نخستین بار به وسیله ی دو پزشک آمریکایی در درمان شش بیمار مبتلا به وابستگی هروئین بکار گرفته شد.

این افراد در سنین بیست تا چهل سالگی بوده و حداقل سابقه پنج سال مصرف داشتند. پس از این تجربه موفق، متادون در درمان بیماران وابسته به افیون بکار رفت و در 1972 مورد تائید FDA قرار گرفت. متادون را می توان هم به شکل سرپایی و هم بستری مورد استفاده قرار داد.

هدف اصلی در درمان بستری، تعیین دوز کافی برای فرونشانی سندرم ترک است. دارو را معمولا با دوز ده الی بیست میلی گرم شروع می کنند. اگر علایم ترک بعد از دو ساعت از بین نرود، می توان دوز قبلی را تکرار کرد. به مثابه یک قانون دوز متادون در بیست و چهار ساعت اول نباید از چهل میلی گرم فراتر رود. نیز می توان با توجه به مقدار مصرف ماده، معادل نسبی آن را یافت. به نظر بعضی  مولفین متادون سه برابر و از دیدگاه برخی دیگر پنج تا ده برابر قوی تر از مورفین است.

 

 

در بیماران سرپایی باید از دوز بالاتری از متادون بهره گرفت ، چرا که در این بیماران نه تنها فرونشانی سندرم ترک بلکه فراتر از آن، بلوکه کردن اثر مواد غیر قانونی، هدف است. 
دوز تثبیت دوزی است که علایم تسکین وجود ندارد و نیز ماده غیر قانونی مصرف نمی شود. می توان از سنجش سطح پلاسمایی دارو نیز استفاده کرد. سطح پلاسمایی متادون کافی برای پیشگیری از ویار به ماده و سندرم ترک 150-200 میلی گرم است.
متادون پس از مصرف خوراکی سریعا جذب می شود. به وسیله آنزیم CYP در کبد متابولیزه و متابولین آن از ادرار دفع می شود. زنان ممکن است سریع تر از مردان متادون را متابولیزه کنند.

 

واکنش های ناخواسته:
مشابه سایر مواد افیونی است. عوارض معمول تسکین، یبوست، تعریق، تهوع، گیجی و افت فشار خون است. در درمان نگهدارنده این عوارض در عرض چند هفته از بین می رود. معهذا یبوست و تعریق اغلب حتی در دراز مدت باقی می ماند.

مسمومیت با متادون یک اورژانس طبی است. مردمک ته سنجاقی در مسمومیت با مواد افیونی اغلب تشخیص گذرا است. مهمترین مساله دپرسیون تنفسی ناشی از اثر مستقیم ماده بر مراکز تنفسی است.


این دارو متجاوز از سی سال است که بطور موفقیت آمیز در ترک اعتیاد به مواد افیونی بکار رفته است. در سال 2002 بیش از یک هزار مرکز متادون در آمریکا وجود داشت و در سال 2004 پانصد هزار بیمار در برنامه متادون نگهدارنده قرار داشتند.


ویژگی  این دارو عدم تسکین شدید است لذا با کار و زندگی عادی تداخل نمی نماید. به عنوان مثال، می توان با مصرف آن رانندگی کرد. دارو به مدت 24-36 ساعت از بروز سندرم ترک جلوگیری می کند و رفتار داروجویانه هروئین را از بین می برد.

حتی با مصرف آن، مصرف دوزهای معمول خیابانی هروئین از بین می رود. مصرف این دارو نوسانات شدید خلق را که مثلا با مصرف هروئین فرد به اوج می رفت و با از بین رفتن اثر ماده حالت کژ خلقی ملال (دیسفوری) پیدا می کرد، به یک خلق با ثبات تبدیل می کند و در نتیجه کارایی فرد بهتر می شود. دارو به شکل قرص متادون و یا شربت متادون در دسترس است.

تگها : ترک اعتیاد , مواد مخدر , هروئین , متادون , ترک متادون , مواد افیونی , قرص متادون , شربت متادون