خدمات مرکز ترک اعتياد


مقالات و سوابق بیماران

  • دو عامل ضروری در بهبودی و درمان اعتیاد

    اعتیاد یک بیماری است که هر چه سریعتر می بایست برای درمان آن اقدام شود. باید با فرد معتاد بعنوان یک بیمار رفتار شود و با درمان های تخصصی این مشکل برطرف شود. اما چطور ممکن است در روند درمان اعتیاد بهبودی رخ دهد؟ دو عامل ضروری در این زمینه ضروری است: افراد معتاد باید اعتقادشان به توانایی طرز فکرشان را از دست بدهند. آنها باید یاد...

    ادامه مطلب...
  • اختلال افسرده خویی

    معمول ترین خصایص اختلال دیس تایمی یا افسرده خویی عبارت است از وجود خلق افسرده در بیشتر روزها و در بیشتر اوقات روز. افسرده خویی با احساس بی کفایتی، احساس گناه ، تحریک پذیری و خشم، انزوا از جامعه، از دست دادن علایق و بی کفایتی و فقدان بهره وری همراه است. اصطلاح "دیس تایمی" که به معنای کج خلقی است در 1980 وضع شد. اکثر بیمارانی را...

    ادامه مطلب...
  • اضطراب

    اضطراب پدیده ای محوری است که نظریات روان پزشکان زیادی حول آن شکل گرفته است. بنابراین اصطلاح "اضطراب" در نظریه روانپزشکی و نیز در تحقیقات متمرکز بر علوم اعصاب و مکاتب مختلف فکری تحت تاثیر اصول شناختی رفتاری نقش محوری دارد. اختلالات اضطرابی با عوارض زیادی همراه اند و اغلب مزمن شده و نسبت به درمان مقاوم هستند. این اختلالات را...

    ادامه مطلب...

خود بیمارانگاری

خود بیمارانگاری

بيماري هيپوکندريازيس يا خود بيمارانگاري يک بيماري رواني مزمن است که افراد از داشتن يک بيماري جدي نامشخص يا تهديدکننده زندگي هراس دارند. 


افراد مبتلا به خودبیمارانگاری (Hypochondriasis) معتقدند یا می ترسند که به بیماری جدی ای مبتلا شده اند، در حالی که واکنش های بدنی آنها سالم است.

برای مثال، معده درد زن خود بیمارانگاری را نگران می کند که به سرطان معده مبتلا شده است یا سردرد مکرر ممکن است باعث شود مرد خودبیمارانگاری تصور کند تومور مغزی دارد. حتی تغییرات بدنی بسیار جزیی ،مانند خارش پوست ، می تواند باعث شود فرد مبتلا به خود بیمارانگاری فورا به پزشک مراجعه کند.

به رغم هراس افراد مبتلا به خود بیمارانگاری معاینات پزشکی ، فرض های آنها را که به بیماری جسمی جدی مبتلا هستند، تایید نمی کنند و به رغم اینکه معاینات پزشکی نشان می دهد هیچ اشکالی وجود ندارد فرد شدیداً به نابهنجاری خیالی در عملکرد خود اشتغال ذهنی  دارد. فرد مبتلا به خود بیمارانگاری رویدادهای طبیعی بدن را سوء تعبیر می کند یا آنها را بزرگ جلوه می دهد. گاهی خود بیمار انگاران به قدری در مورد نشان هایشان نگران می شوند که به نظر می رسند در آستانه وحشتزدگی هستند.

مهم نیست مقامات پزشکی چقدر به فرد اطمینان خاطر بدهند، در هر صورت ترس آنها بر طرف نمی شود. با این حال این ترس هذیانی نیست، زیرا فرد می داند ،احتمالا ترس او بی اساس یا اغراق آمیز است. در واقع بسیاری از این افراد به نشانه های شدید اضطراب یا افسردگی مبتلا هستند.
این افراد نسبت به آنچه در درون بدنشان روی می دهد، مانند ضربان قلب و فرایندهای جسمانی حساس ترند.


آزمایشهای مختلف با هزینه‌های بالا وجود این بیماری را تائید می‌کند و بنابراین باید از انجام آنها خودداری کرد و تنها در صورت مشاهده علائم جدید باید این اطمینان حاصل شود که این شواهد با بیماری خاصی مرتبط نیست و بدین منظور بررسی ماهانه یا دو ماه یکبار ضروری است.

تگها : بیماری های روانی , خود بیمارانگاری , ترس از بیماری , درمان خود بیمارانگاری