خدمات مرکز ترک اعتياد


مقالات و سوابق بیماران

  • علائم رفتاری و بالینی مصرف مواد محرک

    یک گروه، علائم و نشانه هایی هستند که به دنبال مصرف اخیر مواد محرک پدید می آیند. این گروه علائم را به طور کل علائم مسمومیت می گویند و مرحله ای است که ماده محرک به تازگی مصرف شده و علائم بالینی آن در فرد مصرف کننده بروز کرده است. توجه داشته باشید که در روان پزشکی علائم مسمومیت به حضور فعال مواد مخدر در بدن اطلاق می شود و با معنی بیش...

    ادامه مطلب...
  • درمان اعتیاد

    آیا اعتیاد یک بیماری است؟ نیاز به درمان دارد؟ بله مسلماً، اعتیاد یک نوع بیماری مغز است هر چند علاوه بر عوامل محیطی (مانند دسترسی بیشتر به مواد، مقبولیت اجتماعی و فشار همسالان و...) عوامل ساختاری و عملکردی متفاوت مغز افراد مستعد می تواند منجر به شروع مصرف مواد گردد، مصرف مکرر یک ماده شیمیای اعتیاد آور (ماده ی سمی برای مغز) موجب...

    ادامه مطلب...
  • ترک اعتیاد در منزل

    برخی از افراد بنا به دلایل مختلف تمایل به ترک اعتیاد در منزل دارند. برخی از افراد به دلیل شرایط کاری، برخی بخاطر شرایط اجتماعی، برخی بخاطر هزینه پایین، برخی بخاطر سفارش دوستان و ... بطور کلی اعتیاد یک بیماری روانپزشکی است و فردی که به یکی از انواع مواد مخدر اعتیاد دارد در واقع به نوعی دارای یک نوع بیماری روانپزشکی است. به همین دلیل...

    ادامه مطلب...

تنبیه کردن و شرمنده ساختن کودکان تاثیر ندارد

تنبیه کردن و شرمنده ساختن کودکان تاثیر ندارد

به عقب برگردید و به کودکی خود بنگرید. ما در آن زمان نه آزمایشگاه بزرگ و نه کتابهای داستان زیادی داشتیم. اگر کتابهایی هم داشتیم والدینمان آنها را برایمان نمی خواندند و مطمئناً مادربزرگهای ما اصلاً این کار را برای فرزندانشان نمی کردند.

در زمان گذشته وقتی کار اشتباهی انجام می شد از تنبیه استفاده می کردند؛ حق اعتراض درباره موقعیتمان را نداشتیم؛ و اصلاً نازپرورده نبودیم. این چیز عجیبی نیست اگر بگوییم که والدین در آن زمان تنها راه فهماندن اصول به کودکان را تنبیه کردن می دانستند.

اما امروزه معتقدیم که تنبیه اصلاً راه درستی برای تربیت کودکان نیست. ما می خواهیم به فرزندانمان شأن و منزلت و نه احساس حماقت بدهیم. در حقیقت احترام باید متقابل باشد و نه از روی ترس و تنبیه شدن.


با حقیر کردن خود فرزندمان را لوس نکنیم، مثلاً با صدایی افتاده نگوییم "من واقعاً متأسفم که این احساس بد در تو ایجاد شد؛ بیا بنشینیم و با هم در این باره گفتگو کنیم". کودکان عدم صمیمیت را از فرسنگها فاصله به خوبی حس می کنند. با آنها طوری سخن بگویید که خودتان دوست دارید بزرگترها با شما آنگونه سخن بگویند.

دروغ نگویید و بیخودی فیلم بازی نکنید. با صراحت به او بگویید که چرا این کار را کرده است؟ آیا می داند که این کار اشتباه بوده؟ فکر می کند که چرا این کار اشتباه است؟ فقط به این دلیل با فرزندتان اینگونه سخن بگویید که در درونتان می دانید که شایستگی اینگونه سخن گفتن را دارد.


با یادآوری ارزشهای فرزندتان می توانید در بالا بردن عزت نفس او نقش داشته باشید."تو بهترین فردی هستی که تا به امروز دیده ام. من می دانم که تو انسان مهربان و دلسوزی هستی. کسانی که جنگ و دعوا راه می اندازند ارزش و احترام خود را از بین می برند، و من می دانم که تو ارزش و احترام زیادی برای خودت قائلی، چون دوست داشتنی هستی و فرزند من هستی."

هرکاری می کنید بکنید اما از تنبیه استفاده نکنید، به عنوان یک الگو احمقانه رفتار نکنید که همین یک عامل محرک است تا وضعیت را بدتر کنید. می دانم که چقدر سخت است که در یک چنین موقعیتی خونسردی خود را حفظ کرده و عکس العملی نشان ندهید.

راههای دیگری هم وجود دارد که باعث شرمندگی فرزندتان نشوید. اگر در مدرسه دعوایی درگرفت و با شما تماس گرفتند که بیایید و فرزندتان را ببرید، به فرزندتان بگویید که برود و در ماشین بنشیند، از مدرسه تشکر کرده و فرزندتان را بدون بحث و درگیری به منزل ببرید. فرزندتان با دیدن رفتار صحیح شما ارزش و احترام را یاد می گیرد.

اگر شما فرزند خود را جلوی دیگران شرمنده کنید او برای همیشه خاموش خواهد ماند. 

 

تگها : بیماری های روانی , تنبیه کودکان , شرمنده ساختن کودکان